Eerste lichting Codam-studenten geslaagd

20 October 2021

Drie jaar geleden begon de eerste groep studenten van Marineterrein communitylid Codam aan een groot avontuur. Leren coderen zonder leraren, op een nieuwe school met een revolutionair onderwijssysteem. Vorige week kreeg deze eerste lichting haar diploma. 

Dapper. Zo noemt directeur van Codam David Giron de groep van 70 studenten die hij voor zich ziet in het auditorium van de codeerschool. ‘Jullie besloten de sprong te wagen en je aan te melden bij een school die destijds net bestond en nauwelijks meer was dan een aantal wervingsadvertenties op internet.’ Nu, drie jaar later, heeft Codam een enorme groei doorgemaakt en begint de vierde lichting van ditmaal 150 studenten aan haar opleiding.

Onder gelijkwaardigen
Bij Codam gaat het er anders aan toe dan op een ‘reguliere’ school. Er is geen collegegeld, er zijn geen docenten en toelatingseisen, de school is 24 uur per dag open en, het belangrijkst, de studenten werken zich al samenwerkend door het curriculum heen, peer-to-peer learning. Studenten Annelein van Reijen (22) en Luc van Vlokhoven (24) behoren tot de groep die in 2018 aan zijn Codam-avontuur begon en deelden eerder hun ervaring van het leven op de school. Nu staan ze vol trots met hun diploma in handen. 

Intrinsieke motivatie
‘Dankzij Codam heb ik het geloof teruggekregen dat school leuk is’, zegt Luc na de uitreiking. ‘Ik zat vast in een onderwijssysteem dat niet bij me paste en was niet op m’n plek bij de mbo-opleiding waar ik studeerde. Bij Codam vond ik snel m’n draai omdat het hier uit jezelf moet komen. Het draait allemaal om de intrinsieke motivatie om te willen leren. Bovendien werd Codam al snel een plek waar ik heen ging om m’n vrienden te ontmoeten. Het leren programmeren en samenwerken volgt dan vanzelf.’

Luc en Annelein in de zaal waar ze hebben leren coderen.

Op eigen kracht
Annelein vertelt dat ze toen ze aan haar opleiding begon nog sceptisch was. ‘Hoe kan ik bijdragen aan die enorme wereld van coderen? Maar dankzij het onderwijssysteem van Codam kom je er al snel achter dat, hoe ingewikkeld die wereld ook lijkt, het om het besef gaat dat je jezelf alles kan aanleren. Tijdens mijn stage heb ik een app gebouwd maar toen ik eraan begon had ik geen idee hoe dat moest. Ik ben er maar gewoon aan begonnen en heb me de vaardigheden stapsgewijs eigen gemaakt. Zo gaat het ook bij Codam. Je neemt een sprong in het diepe en leert op eigen kracht zwemmen.’  

Iets terugdoen
Inmiddels heeft Luc een baan als programmeur bij een internetbedrijf en is hij met zijn vriendin, die hij bij Codam heeft ontmoet, in Amsterdam komen wonen. Hij is van plan om, als kersverse alumnus, iets terug te doen voor Codam en nieuwe studenten te begeleiden tijdens hun opleiding. Annelein zal hij dan nog vaak genoeg tegenkomen, want zij heeft besloten verder te studeren bij Codam. ‘Werken kan altijd nog’, lacht ze. ‘Ik wil nu nog zoveel mogelijk leren.’

Baanaanbiedingen
Voor de oprichter van Codam Corinne Vigreux is de uitreiking een trots moment. ‘Vier jaar geleden kende niemand Codam. Nu hebben we vierhonderd studenten en staan bedrijven in de rij om hen een stageplek aan te bieden. Gemiddeld krijgen de studenten hier drie baanaanbiedingen nog voor ze hun diploma hebben behaald. Het is geweldig dat Codam zoveel jonge mensen de kans biedt om een goede baan te vinden.’  

De eerste lichting Codam-studenten na de diploma-uitreiking

Inclusievere techsector
Onderdeel van de missie van Codam is de techsector inclusiever te maken. Vigreux zet zich daarom in voor een grote diversiteit onder studenten. ‘Van de nieuwste lichting studenten is 40 procent vrouw. Op andere codeeropleidingen is dit vaak maar 10 procent. Daarnaast vind je bij Codam studenten uit alle lagen van de samenleving. Dat er zo veel verschillende mensen samenkomen op een school is uniek en je merkt dat het de creativiteit van de studenten ten goede komt.’ Als het aan Vigreux ligt is deze eerste uitreiking pas het begin. In de toekomst hoopt ze in meer Nederlandse steden scholen te openen, om leren coderen voor nog meer mensen toegankelijk te maken.

Tekst en fotografie: Sjoerd Ponstein